நல்ல நேரம்.

நல்ல காரியங்கள் செய்யறதுக்கு எங்க வீட்ல எப்பவும் நல்ல நேரம் பாப்பாங்க. வெளியூர் பிரயாணம் களம்பறதுக்கு, விசா இண்டர்வியூக்கு, முதன் முதலா பள்ளிக்கூடம் சேர்றதுக்கு, எதாவது ஒரு காரியம் புதுசா ஆரம்பிக்கறதுக்குன்னு எல்லாத்துக்கும் நல்ல நேரம் பாத்து சொல்லுவாங்க. எங்க பாட்டி இன்னும் மோசம், வீட்டை விட்டு வெளில போறதுக்கே நல்ல நேரம் பாப்பாங்க. ஒம்போது பத்தரை ராவுகாலம். ஏழரை ஒம்போது எமகண்டம் இப்டி ஏதாவது சொல்லிட்டே இருப்பாங்க.

இப்போ புதுசா ஒரு டைமிங் ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. பிறந்தநாள் விழாவா சாயங்காலம் அஞ்சு மணில இருந்து ஏழு மணி வரைக்கும் வெச்சுக்கோ. காது குத்தும் விழாவா, காலைல 7 மணில இருந்து 9 மணிக்குள்ள வெச்சுக்கோ அப்டீன்னு. மதியம் 1 மணில இருந்து 5 மணி வரைக்கும் ஆகாது. காலைல 3 மணில இருந்து 1 மணிவரைக்கும் வேலைக்காகாது. அப்டீன்னு. இந்த நேரங்கள்ல மின்சாரம் இருக்காது. காலைல ரெண்டு மணி நேரம், சாயங்காலம் ரெண்டு மணி நேரத்துல எல்லாத்தையும் முடிச்சிடணும்.

இந்தப் பதிவை இன்னும் ஒரு நிமிடத்துக்குள்ள பதியலைன்னா 4 மணி நேரம் காத்திருக்கணும். மின்சாரத்துக்கு.

என்னக் கொடுமை சரவணன் இது-ன்னு என்னை நானே கேக்கவேண்டியிருக்கு.

நாலு மணி நேரம் கழிச்சு இன்னும் எழுதறேன்.