ஆங்கிலக் கதை-தமிழ்த் திரைக்கதை.

ஆங்கிலப் படங்கள் ஒவ்வொன்னையும் பார்க்கும்போதும் அதை தமிழில் எடுத்தா எப்டி இருக்கும்-னு ஒரு சின்ன தாட் மனசுக்குள்ள ஓடும். தமிழ் ரசிகர்களுக்கு எதை எப்டி சொன்னா நல்லா இருக்கும்-னு கொஞ்சம் யோசிப்பேன்.

சில ஆங்கிலப் படங்களோட கதைகள தமிழ் ரசிகர்களுக்கு ஏத்த கதையா சொல்றது ரொம்ப கஷ்டம்னு தோனும்(உம். {proof}, lost in space). சில படங்கள் பார்க்கும்போதே, பாடல்கள் இல்லாத, தமிழ்ப் படம் பாக்கற மாதிரி இருக்கும்(உம். Face Off). சில ஆங்கிலப் படங்கள் தமிழ்ப் படங்கள்ல இருந்து சுட்ட படங்கள் மாதிரி ஒரு உணர்வை ஏற்படுத்தும்(உம்.The Parent Trap, குட்டி பத்மினி நடிச்ச தமிழ்ப் படம் மாதிரி).

சில கதைகளை ஆங்கிலப் படத்துல பார்த்தைவிட தமிழ்ல அருமையா அழகா சொல்லியிருப்பாங்க. சிறந்த உதாரணம், கஜினி. Memento-ங்கற ஆங்கிலப் படத்துல ஒரு வித்தியாசமான கதை சொல்லும் முறை(க்ளைமேக்ஸ்ல ஆரம்பிச்சு கதை ரிவர்ஸ்ல நகரும்) இருக்குமே தவிற இவ்ளோ அழகான ஒரு காதலோ காமெடியோ இருக்காது.

‘காட் ஃபாதர்’-ங்கற படம் பலருக்கு பல இன்ஸ்பிரேஷன்களைத் தந்த படம்-னு பலர் சொல்லிக் கேள்விப்பட்டிருக்கேன். நாயகன், அக்னி நட்சத்திரம்-னு மணிரத்னம் படங்கள்ல கூட அந்தப் படத்தோட தாக்கத்தைப் பார்த்திருக்கேன்.

ஆங்கிலப் படங்கள்ல இருந்து சுட்டாலும் உறுப்படியா தமிழ்ப்படுத்தாம, அபத்தமா, ஆபாசமா தமிழ்ப்படுத்தற இயக்குனர்கள்ல முதலிடம், S J சூர்யா-க்குதான். நியூ(Big), அன்பே ஆருயிரே(Bruce Almighty)-லாம் இதுக்கு உதாரணங்கள். ஜிம் கேரி-யோட தமிழ் வடிவம் அவர்தான்னு அவருக்கே ஒரு நெனைப்புபோல. அவர் நடிச்ச படம் ஒன்னு வியாபாரி(Family Man-அப்டீங்கற ஒரு அருமையான படத்தோட மோசமான தழுவல்)

ஆங்கிலப் படங்கள்ல இருந்து கதைகள சுட்டு, Sorry, தழுவி, தமிழ்ல திரைக்கதை அமைச்சு படமா எடுக்கறது சமீபகாலமா நெறையா நடக்குதோன்னு நெனைக்கறேன். அப்படிப்பட்ட படங்களோட கதைகளை பார்க்கும்போது ‘Hey, I know where this story came from’ அப்டீன்னு தோனும்.

சமீபத்துல நான் பார்த்த இந்தப் படத்தையும் அந்த லிஸ்ட்ல சேர்த்துக்கலாம்.
அயன்.
‘Gone in 60 seconds’, ‘Catch me if you can’ படங்களை ஞாபகப்படுத்துச்சு இந்தப் படம்.

‘Gone in 60 seconds’ படம் பார்த்துட்டு அதை தமிழ்ப்படுத்தினா எப்டி இருக்கும்-னு யோசிச்சிருக்கேன்.
ஆபத்துல இருக்குற தம்பியை அண்ணன் காப்பாத்தற மாதிரி ஒரு அண்ணன்-தம்பி பாசப் பிணைப்பு பத்தின கதை. தமிழ்ப் படத்துக்கு நல்லாதான் இருக்கும். ஆனா என்ன, அண்ணனும் தம்பியும் கடத்தல் தொழில் பண்றாங்க. தம்பிக்காக பண்ணினாலும் கடத்தல் பண்றதை தமிழ்ப் படத்துல நியாயப்படுத்த முடியுமா? அப்டீனெல்லாம் யோசிச்சிருக்கேன்.

அயன்ல அண்ணன்-தம்பி பாசம் மாதிரி ஒரு பாசம்(பிரபு-சூர்யா இடையில)
கடத்தல்-னாலும் போதைப் பொருட்களைக் கடத்தாம, (நியாயமா) வைரங்களை மட்டும் கடத்தறாங்க. அதுவும் ஆப்பிரிக்க நாட்ல மக்களுக்கு எதிரா நடக்கற ஆட்சிக்கு எதிரா புரட்சி செய்யற கும்பல்கிட்ட வைரம் வாங்கறாங்க. (பணம் நல்ல காரியத்துக்குத்தான் பயன்படுதாம்). நட்பு செண்டிமெண்ட், அம்மா செண்டிமெண்ட், காதல், இன்னும் நெறைய நல்ல திரைக்கதை அம்சங்களோட நல்ல தமிழ்ப் படமா கொடுத்திருக்காங்க.

ஆனா அயன்னா என்ன அர்த்தம், ஏன் இந்தப் பெயர்ன்னு புரியல.