Everything you need to know about Swine Flu

India is grappling with a swine flu epidemic. There is heightened panic among people following reports of growing number of HIN1 cases and the recent death of a school child in Pune.

Here’s an FAQ on the dreaded virus:

How do people become infected with influenza A (H1N1)?
Outbreaks in humans are now occurring from human-to-human transmission. When infected people cough or sneeze, infected droplets get on their hands, drop onto surfaces, or are dispersed into the air. Another person can breathe in contaminated air, or touch infected hands or surfaces, and be exposed.

What are the signs and symptoms of infection?
Early signs of influenza A (H1N1) are flu-like, including fever, cough, headache, muscle and joint pain, sore throat and runny nose, and sometimes vomiting or diarrhea. Like seasonal flu, swine flu may cause a worsening of underlying chronic medical conditions.

Is there any confirmation of transmission between pigs and humans at this point?

How soon can someone with the flu infect someone else?
Infected people may be able to infect others beginning one day before symptoms develop and up to seven or more days after becoming sick.

What surfaces are most likely to be sources of contamination?
Germs can be spread when a person touches something that is contaminated with germs and then touches his or her eyes, nose, or mouth. Droplets from a cough or sneeze of an infected person move through the air.

How long can viruses live outside the body?
We know that some viruses and bacteria can live two hours or longer on surfaces like cafeteria tables, doorknobs, and desks.Frequent hand washing will help you reduce the chance of getting contamination from these common surfaces.

What can I do to protect myself from getting sick?
Currently available seasonal influenza vaccine does not protect against H1N1 flu. There are everyday actions that can help prevent the spread of germs that cause respiratory illnesses like influenza. Take these everyday steps to protect your health:
Cover your nose and mouth with a tissue when you cough or sneeze. Throw the tissue in the trash after you use it.
Wash your hands often with soap and water, especially after you cough or sneeze. Alcohol based hand cleaners are also effective.
Avoid touching your eyes, nose or mouth. Germs spread this way.
Try to avoid close contact with people having respiratory illness.
If one gets sick with influenza, one must stay at home, away from work or school and limit contact with others to keep from infecting them. However, if one is having any respiratory distress, one should report to a nearby hospital.

What should I do to keep from getting the flu?
First and most important: wash your hands frequently. Try to stay in good general health. Get plenty of sleep, be physically active, manage your stress, drink plenty of fluids, and eat nutritious food. Avoid touching surfaces that may be contaminated with the flu virus. Avoid close contact with people having respiratory illness.

Are there medicines to treat swine flu?
Yes. Oseltamivir is the recommended anti viral drug for the treatment and/or prevention of infection with the influenza A H1N1. If you get sick, antiviral drugs can make your illness milder and make you feel better faster.
They may also prevent serious flu complications. For treatment, antiviral drugs work best if started soon after getting sick (within 2 days of symptoms). The government has adequate stock and the drug is made available to government hospitals at the time of outbreak and would be available to you free of cost. The drug is to be administered under supervision of clinicians.

What should I do if I get sick?
If you live in areas where influenza A H1N1 cases have been identified and become ill with influenza like symptoms e.g. fever, body aches, runny nose, sore throat, nausea, or vomiting or diarrhea, you may contact their health care provider, particularly if you are worried about your symptoms.
Your health care provider will determine whether influenza testing or treatment is needed.
If you are sick, you should stay home and avoid contact with other people as much as possible to keep from spreading your illness to others. If you become ill and experience any of the following warning signs, seek emergency medical care.

In children emergency warning signs that need urgent medical attention include:
Fast breathing or trouble breathing
Bluish skin color
Not drinking enough fluids/eating food
Not waking up or not interacting
Being so irritable that the child does not want to be held
Flu-like symptoms improve but then return with fever and worse cough
Fever with a rash

In adults, emergency warning signs that need urgent medical attention include:
Difficulty breathing or shortness of breath
Pain or pressure in the chest or abdomen
Sudden dizziness
Severe or persistent vomiting
Can I get influenza A H1N1 from eating or preparing pork?
No. swine influenza viruses are not spread by food. Eating properly handled and cooked pork products is safe.

* Wash your hands
* Avoid crowded places
* Stay more than an arm’s length from persons afflicted with flu
* Get plenty of sleep
* Drink plenty of water and eat nutritious food
DO Not’s:
* Shake hands or hug in greeting
* Spit in public
* Take medicines without consulting a physician

For people who are sick:
* Stay home and limit contacts with others as much as possible
* Rest and take plenty of liquids
* Cover your mouth and nose when you cough or sneeze
* Seek medical advice if needed.
Source: Ministry of Health

ஆடின்னாலே தள்ளுபடிதான்.

‘செட்டியாரே, கோல்டு பேப்பர் ஒன்னு, பச்சை பேப்பர் ஒன்னு, செகப்பு ஒன்னு’. ஆடிப்பெருக்கு அன்னிக்கு சப்பரத்துல/சப்பரதட்டில ஒட்றதுக்காக இப்டி பல வண்ணங்கள்ல பேப்பர் வாங்குவோம். பெரிய ஆளுயர சப்பரத்துல இருந்து தீப்பெட்டில செய்யற ‘மினி சப்பரம்’ வரைக்கும் வீதி நிறைய ஓடிட்டே இருக்கும். ஆடிப்பெருக்குக்கு ஒரு வாரத்துக்கு முன்னாடில இருந்தே சப்பரம் செய்யற வேலைகள் ஆரம்பமாய்டும். முந்தின வருஷம் பரண்ல போட்ட சப்பரத்தை எடுத்து ஆசாரிட்ட கொடுத்து சரி செஞ்சு தரச்சொல்லி அப்பாவை நச்சரிக்கணும், தீப்பெட்டி சப்பரத்துக்காக ரோட்ல கெடக்கற சோடா மூடியெல்லாம் எடுத்து நசுக்கி, தட்டி, சக்கரமா செய்யணும்-னு பல வேலைகள் மும்மரமா நடக்கும். யாரோட சப்பரம் அழகு, எதுல நெறைய வண்ணங்கள் இருக்கு, என்ன சாமி இருக்கு, கொடிகள் ஒட்டியிருக்கா, இல்ல வேல், சூலம், பூ மாதிரி டிசைன்கள் ஒட்டியிருக்கா இப்டி சக நண்பர்களுக்குள்ள போட்டிகள் இருக்கும்.

ஊரே இந்த நாள்ல வண்ண மயமா இருக்கும். காவேரி ஆத்துக்கும் அன்னிக்கு ஒரு புது அழகு வந்திருக்கும். ‘ஆடைகள்ல இத்தனை நிறமா’-னு வியக்கற அளவுக்கு அத்தனை நிறங்கள்ல ஆடைகள், முக்கியமா, தாவணிகள் போட்டுக்கிட்டு காவேரிக்கரைக்கு பெண்கள் வண்ணக் களஞ்சியமா வருவாங்க. கல்யாணம் ஆனவங்களுக்கு அவங்க தாலி நிலைக்கணும்-னும், கல்யாணம் ஆகாத ‘தாவணி’களுக்கு சீக்கிரம் கல்யாணம் நடக்கணும்-னும் நல்ல கணவனா அமையணும்-னும் வேண்டிக்கிட்டு, மஞ்சள் கயிற்றை காவேரிக்கரைல இருக்கற அரச மரத்துல கட்டிட்டு அவங்களும் கழுத்துல கட்டிப்பாங்க. வாண்டு பசங்களுக்கெல்லாம் சும்மா கைல கட்டிவிடுவாங்க. பேரிக்காய், நாவற்பழம், மாம்பழம் இதேல்லாம் படைப்பாங்க.

காவேரிக்கரையில நின்னு கன்னிப் பெண்கள்லாம் சாமி கும்பிடும்போது, அரும்பு மீசைப் பசங்க, பக்கத்துல இருக்குற பாலத்து மேலருந்து ஆத்துல குதிச்சு அவங்க வீரத்த காட்டுவாங்க. குதிக்கறதுலயும் பல வகையா குதிப்பாங்க. ‘தண்ணி எம்பல்’, ‘சொறுகல்’-இப்டி பல பெயர்கள் சொல்லுவாங்க. குதிக்கும்போது உயரமா தண்ணி மேல எழும்பினா அதுக்குப் பேரு ‘தண்ணி எம்பல்’. யோகா பண்றப்போ உக்காந்திருக்கற மாதிரி பொசிஷன்ல காலை மடிச்சுகிட்டு, பின்பக்கமா, கொஞ்சம் சாய்ஞ்ச மாதிரி குதிச்சா தண்ணி மேலே எழும்பி பாலத்துல நின்னு வேடிக்கை பார்க்கறவங்களையும், கரைல நின்னு சாமி கும்பிடறவங்களையும் கொஞ்சம் நனைக்கும். ‘சொறுகல்’-னா கையை மேல தூக்கி, தேர்தல் நேரத்துல அரசியல்வாதிகள் கும்பிடு போடற பொசிஷன்ல வெச்சுகிட்டு, தலைகீழா அம்பு மாதிரி தண்ணிக்குள்ள போறது. இப்டி குதிச்சா தண்ணீர் அதிகம் எழும்பாது. ‘தண்ணி எம்பல்’ போட்டு குதிச்சு உள்ள குதிக்கற அரும்பு மீசைகள் உடனே வெளில வரமாட்டாங்க. உள்ளேயே கொஞ்ச நேரம் தம் புடிச்சு இருந்துட்டு, கொஞ்ச தூரம் தள்ளி போயி வெளில வருவாங்க. தண்ணீலருந்து வெளில வந்து, குதிக்கும்போது எவ்ளோ உயரம் தண்ணீர் மேல வந்துச்சு, யார் யார் மேலல்லாம் பட்டுது, குதிச்சத யார் யாரெல்லாம் கவனிச்சாங்க இப்டி பார்வைலயே பல கேள்விகள் கேப்பாங்க.

கரைல நின்னு சாமி கும்பிடற சில நிமிடங்கள்ல தாவணிப் பெண்கள் முகங்கள்லயும் பல ‘ரசங்களை’ப் பார்க்கலாம். பாலத்துல இருந்து தண்ணில குதிக்கறவரு தன்னோட ‘ஆளா’ இருந்தா,
‘அடப்பாவி இவ்ளோ உயரத்துல இருந்தா குதிக்கப்போற?’-னு கொஞ்சம் கோவம். குதிச்சு தண்ணிக்குள்ள போனவரு மேல வர்ற வரைக்கும், ‘எங்கடா போயி தொலைஞ்ச’-ன்னு ஒரு பதற்றம் கலந்த தேடல். மேல வந்தொன்ன ‘அப்பாடா’-ன்னு கொஞ்சம் நிம்மதி. மேல வந்தவனோட பார்வை வேற பக்கம் போனா ‘அங்க என்னடா நோட்டம் விடற’-னு ஒரு அனல் பார்வை. இத்தனையையும் கவனிக்கற ‘விஷயம்’ தெரிந்த தோழியைப் பார்த்து ‘இங்க என்னடி பார்வை’-னு கேள்வி. இந்தப் பார்வைப் பரிமாற்றங்களையெல்லாம் வேற யாரும் கவனிக்கறாங்களா-னு ஒரு எச்சரிக்கைப் பார்வை. இவ்வளவும் ஒருத்தன் தண்ணீல குதிச்சு வெளில வர்றதுக்குள்ள நடக்கும்.

இப்டியெல்லாம் ஆடிப்பெருக்கை பார்த்து ரசிச்ச காலம் போயி, இப்பல்லாம், ஆடின்னா தள்ளுபடிதான் ஆய்ட்டு வருது. காவேரிக் கரைகள்ல இப்பவும் கூட்டம் இருந்தாலும் தாவணிகள் கம்மிதான். சென்னையைப் பொறுத்தவரையிலும் ஆடிக்கொண்டாட்டம், தி.நகர்ல மட்டும்தான். வட மாநிலங்கள்லருந்து இறக்குமதி ஆன நடிகைகள் தொலைக்காட்சி விளம்பங்கள்ல ஆடி ஆடி விளம்பரம் செய்யறது மாசம்தான் ஆடி மாசம். துணிக்கடைகள்லயும், நகைக்கடைகள்லயும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் தள்ளும்படி ஆறதுதான் ஆடித் தள்ளுபடி.

கவித! கவித!!.. படி!!

எட்டு கால்கள்
சுமந்த மேனி
எண்ணூறு கால்களில்.
எறும்புத் தோள்களில்
இறந்த சிலந்தி.


‘என்னங்க, என் ச்சப்பல்ல குஷன்லாம் சுத்தமா போய்டுச்சுங்க, போட்டுட்டு நடந்தாலே காலை வலிக்குதுங்க’ என்று ஆரம்பித்தாள் என் மனைவி.
‘முருகா!! நாட்ல நல்லவங்களுக்கு மட்டுமே ஏம்பா சோதனைகளை கொடுக்கற?’ என்றேன் நான்.
கிரைண்டர் ஸ்லோவா ஓடுது, மிக்ஸில சட்னி சரியா அரைபட மாட்டேங்குது, ஃப்ரிட்ஜ்ல ஃப்ரீஸர் டீ-ஃப்ராஸ்ட் ஆகவே மாட்டேங்குது இப்டி எதுல என்ன ப்ரச்சனை வந்தாலும் உடனே புதுசா ஒன்னு வாங்கிடணும் என் மனைவிக்கு. அதுவரைக்கும் அர்ச்சனைதான். ஒவ்வொரு முறை சட்னி அறைபடும் போதும் என் காதுகளும் அறைபடும். கிரைண்டர் கல் உருளும் போது என் தலையும் உருளும்.

‘இதுக்கு ஏன் முருகனைக் கூப்டறீங்க, செருப்புன்னா தேயத்தான் செய்யும். தேயாத செருப்பா இரும்புல ஒன்னு வாங்கித்தந்துடுங்க, காலத்துக்கும் போட்டுக்கறேன்!!’
‘செருப்பு தேயாதுன்னு சொல்லலடி, அதுக்குன்னு மூனு மாசத்துலயேவா?’
‘மூனு மாசத்துல தேஞ்சுடும் தெரிஞ்சேவா வாங்குவாங்க? இல்ல புதுசு வாங்கணுமே-ன்னு ஆளு வெச்சுத் தேய்க்கறேனா!!’
‘இல்லதாண்டி, அதுக்காக மூனு மாசத்துக்கு ஒரு முறை ஒரு செருப்பு வாங்க முடியுமா?’
‘இது வாங்கி ஒன்னும் மூனு மாசம் ஆகலை, மார்ச் மாசம் வாங்கினது’
‘அப்டி பார்த்தாலும், ஏப்ரல், மே, ஜூன், ஜூலை-இன்னும் நாலு மாசம் கூட ஆகலியே’
‘ஆமா எனக்கு ஏதாவது ஒன்னு வேணும்னா மட்டும்தான் எல்லாக் கணக்கும் பார்ப்பீங்க!! எட்டணாவுக்கும் ஒர்ரூவாக்கும்!!’
‘நான் வாங்கினதுக்கு அப்புறம் செருப்பு வாங்கினாங்க உங்க அக்கா, நேத்து வந்திருந்தாங்களே, பார்த்தீங்கல்ல, வேற செருப்பு மாத்திட்டாங்க!!
ஓ அதுக்காகத்தானா இவ்வளவும்!! என்று நான் நினைத்ததை என் முகம் காட்டிக்கொகெடுத்துவிட்டது.
‘அவங்க வாங்கிட்டாங்க-ங்கறதுக்காக..!!’ நான் சொல்லி முடிக்கவில்லை.
‘வேண்டாங்க.. வேண்டாம், எனக்கு செருப்பே வேண்டாம். யார் எப்புடி வேணும்னாலும் இருந்துட்டுப் போவட்டும், நான் வெறும் கால்லயே நடந்துக்கறேன். செருப்பு போடாம என் கால் என்ன தேஞ்சுடவா போகுது. முந்நூறு ரூபாக்குகூட வக்கில்லாதவளாவே இருந்துட்டுப்போறேன்.’
புதுச் செருப்பு வாங்கற வரைக்கும் இனிமே இப்படித்தான்.

கொஞ்ச நேர அமைதியை என் மனைவிக்கு வந்த செல்ஃபோன் அழைப்பு களைக்கின்றது.
‘ஹலோ!! ம்மா.. ஹலோ நான் பேசறது கேக்குதாம்மா? ஹலோ!? ஹலோ!’ ஹாலில் இருந்து ஹலோ, சமையலறையிலிருந்து ஹலோ-ன்னு பல ஹலோக்கள் என் இரண்டு காதுகளிலும் மாறி மாறி எதிரொலித்ததே தவிர அவள் அம்மாவிற்கு ஒலித்ததாக தெரியவில்லை.
(இந்த நேரத்தில் என் மாமியாருக்கு மந்தமான காதுகள் இல்லை, என்பதையும் சொல்லிவிடுகிறேன்)

இன்றைக்கு தேய்ந்த செருப்புக்காக நடக்கும் இதே மாதிரியான காட்சிகள் போன மாசத்துல ஒரு முறையும், போன வாரத்துல ஒரு முறையும் நடந்துச்சு. இதே ‘ஹலோ ஹலோ’ செல்ஃபோனுக்காக, அவள் பேசுவது மறுமுனையில பேசறவங்களுக்கு கேட்கவே இல்லாலதால வெறு செல்ஃபோன் வாங்கணும்னு கேட்டு.

நான் பொதுவாவே கொஞ்சம் விவரமானவன். எது ரிப்பேரானாலும் நானே முயற்சி செஞ்சு சரி செஞ்சிடுவேன். முடியாத பட்சத்துல தெரிஞ்ச, நம்பகமானவர்கள்கிட்ட கொடுத்து சரி செஞ்சுப்பேன். ஃபேன், ரேடியோ, டி வி உட்பட வீட்டில் இருக்கும் மின் மற்றும் மின்னணு உபயோகப் பொருட்கள் பலதும் இதுல அடங்கும். நம்பகமான ஆட்களை தேர்வு செய்யறதுக்காக பல பரிசோதனைகளை வைப்பேன். ஏதாவது பழுதாய்டுச்சுன்னா அதை சரி செய்ய இரண்டு மூன்று கடைகள்ல விசாரிச்சு, குறைவாக சொல்ற, நயமாப் பேசற ஆளுங்ககிட்ட அதை சரி செய்யக் கொடுப்பேன். ஒரு முறை குறைஞ்ச செலவுல நல்லா சரிசெஞ்சு கொடுத்துட்டு, எதுனால பழுதாச்சுன்னு தெளிவா, புரியற மாதிரி, நயமா எடுத்து சொல்லிட்டா போதும். அடுத்த தடவை ஏதாவது சரியா வேலை செய்யலன்னா அதே கடைக்குத்தான் எடுத்துட்டுப் போவேன். ரெண்டு மூனுதடவை அதே கடைக்குப் போனப்புறம் அவரை நம்பகமானவர்கள் வரிசையில் சேர்த்துக்குவேன்.

அப்படித்தான் போன மாசமும் மனைவியோட செல்ஃபோன் பழுதானதும் அதை சரி செய்ய டீலர்கிட்ட கேட்டேன். அவங்க ‘ரெண்டு மூன்று நாட்கள் ஆகும்’-ன்னாங்க. இன்னும் சில கடைகள்ல சரியாவே பதில் சொல்லல. அப்புறம் ஒரு கடைல கேட்டேன்,
‘சார் இதுல மைக் போய்டுச்சு, நான் பேசறது அந்தப் பக்கம் பேசறவங்களுக்கு கேக்கவே இல்லை, மைக்க மாத்தித் தர முடியுமா?’-னு விளக்கிச் சொன்னேன்.
‘ஃபோன் கீழ விழுந்துதா சார்?’-ன்னு கேட்டாரு அந்தக் கடைக்காரரு.
என் போன்ல இருந்து அவர் போனுக்குக் கால் பண்ணி, ஹலோ ஹலோ-ன்னு என் போன்லயும் அவர் போன்லயும் மாத்தி மாத்தி சொல்லி, காதுல வெச்சுப் பார்த்தாரு.
‘சரி சார், ஐநூறு ரூபா ஆகும், பரவாயில்லையா?’
ஆறாயிரம் ரூபா கொடுத்து புது ஃபோன் வாங்க வைக்காம, ஐநூறு ரூபாய்லயே வேலை முடியுதே-ன்னு எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷம்.
‘பணத்தை கவுண்டரில் கட்டிடுங்க, ஒரு அரை மணில வாங்க, ரெடி பண்ணிடறேன்’.-ன்னாரு.
பணத்தை கட்டினதும்,
‘இந்தாங்க சார், மெமரி கார்டு, சிம் கார்டு, பேட்டரி. ஜாக்கிறதையா வெச்சுக்கோங்க. வேற கடைகள்ல கொடுத்தாலும் இதையெல்லாம் கொடுத்துடாதீங்க. மாத்தினாலும் மாத்திடுவாங்க.’ இவ்ளோ நியாயமானவரா இருக்காரே-ன்னு உடனேயே அவரை என்னோட நம்பகமானவர்கள் வரிசைல சேர்த்துக்கிட்டேன்.
‘சொன்ன மாதிரியே அரை மணில சரி செஞ்சுக் கொடுத்துட்டாரு. அங்கேயிருந்தே வேற நம்பருக்கு கால் பண்ண சொல்லி,
‘நல்லா கேக்குதுல்ல சார், திருப்திதான?’ என்று எனது திருப்தியை உறுதிப்படுத்திக்கொண்டார்.

ஆனா போன வாரம் திரும்பவும் அதே மாதிரி பிரச்சனை. என் மனைவி பேசறது எதிர் முனைக்காரங்களுக்கு கேட்காம போய்டுச்சு. திரும்பவும் அவர்கிட்டயே எடுத்துட்டுப் போனேன்.
‘தண்ணி ஏதும் பட்டுச்சாசார்’
‘தெரியலை சார், என் மனைவியோடது. சமையல் அறைல வெச்சிருக்கும்போது ஏதாவது பட்றுச்சோ என்னவோ!!’
‘அப்டிதான் சார் இருக்கும். போனவாட்டியும் நம்மகிட்டயே மைக் போட்றுக்கீங்க, அதுனால இந்த முறை வெறும் முந்நூறு குடுங்க சார் போதும். ஸ்பேர் பார்ட்டுக்கு மட்டும் கொடுங்க, லேபர் எதுவும் வேண்டாம்’-ன்னு சொல்லிட்டாரு. நாட்ல இவங்களை மாதிரி நாலு பேர் இருக்கறதுனாலதான் மழையே பெய்யுது-ன்னு நெகிழ்ந்து போய்ட்டேன்.

இன்னிக்குத் திரும்பவும் அதேப் ப்ராப்ளம். எங்கேயாவது தண்ணீல ஃபோனைப் போட்டுட வேண்டியது. அப்புறம் ஹலோ ஹலோன்னா எப்படி கேட்கும். சரி செய்யக் கடைக்கு எடுத்துட்டுப் போனேன்.

துரதிஷ்டவசமா அந்தக் கடை மூடியிருந்ததால, வேற கடைக்கு போக வேண்டியதா ஆய்டுச்சு.
‘சார், இந்த ஃபொன்ல மைக் போய்டுச்சு, நான் பேசறது எதிர் முனைல இருக்கறவங்களுக்கு கேட்கவே மாட்டேங்குது. அதை மாத்தித் தர முடியுமா?’
‘மைக் போய்டுச்சா?’
ஃபோனை வாங்கிப் பார்க்கிறார்.
‘மைக் போய்றுக்காது சார். மைக்கெல்லாம் ஃபோனோட மதர் போர்டுலயே வர்றது. அப்டியே போனாலும் எடுத்துட்டெல்லாம் போட முடியாது. மதர் போர்டு சர்க்யூட்லயே இம்பிள்ட்-சார்’
ஃபோனைப் பிரித்துப் பார்த்துக்கொண்டே,
‘அப்டியே மாத்தி சால்டரிங்கெல்லாம் பண்ணினாலும், கீ பேடெல்லாம் முட்டிக்கிட்டு நிக்கும், ஃபோனை சரியா மூடவே முடியாது.’
என் போனில் இருந்து அவர் ஃபோனுக்கு கால் பண்ணினார். என் ஃபோனில் கீழ்ப்பகுதியை நல்லா அழுத்திப் பிடிச்சுக்கிட்டு பேசினாரு. அப்புறம் அவர் போனை என்கிட்ட கொடுத்து, ‘கேக்குதாப் பாருங்க’-ன்னாரு.
அந்தப் பக்கம் அவர் என் போன்ல பேசினது எனக்கு நல்லா கேட்டுது.
‘ஒன்னும் இல்ல சார், கீழ மைக் இருக்குற எடத்துல ஸ்க்ரூ கொஞ்சம் லூசா இருக்கு. டைட் பண்ணித் தர்றேன்’-ன்னு டைட் பண்ணிக்கொடுத்தாரு.
‘கீழ ஸ்க்ரூ அடிக்கடி லூஸாய்ட்டா ஒரு அஞ்சு ரூபாய்க்கு ‘ஃபெவி க்விக்’ வாங்கி இந்த ஓரத்துல போட்டுடுங்க சரியாய்டும்’-னாரு.
‘சர்விஸ் ச்சார்ஜெல்லாம் ஒன்னும் வேனா சார்’-ன்னுட்டாரு.

திரும்பி வரும்போது, மூடியிருந்த முந்தைய கடையப் பார்த்தேன். ‘திருப்பதி செல்ஃபோன் சர்விஸ்’-ன்னு போர்டுல லைட் மட்டும் எறிஞ்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. அந்தக் கடைக்காரன் கிட்ட இதுக்கு முன்னாடி சர்விஸ் பண்ணினதுக்கு எவ்ளோ கொடுத்தேன்னு உங்களுக்கும் எனக்கும் மட்டும்தான் தெரியும். நான் என் மனைவிகிட்ட சொல்ல மாட்டேன். ஒருவேலை நீங்க அவங்களைப் பார்க்க நேர்ந்தாலும் சொல்லிட மாட்டீங்களே??

ஆங்கிலக் கதை-தமிழ்த் திரைக்கதை.

ஆங்கிலப் படங்கள் ஒவ்வொன்னையும் பார்க்கும்போதும் அதை தமிழில் எடுத்தா எப்டி இருக்கும்-னு ஒரு சின்ன தாட் மனசுக்குள்ள ஓடும். தமிழ் ரசிகர்களுக்கு எதை எப்டி சொன்னா நல்லா இருக்கும்-னு கொஞ்சம் யோசிப்பேன்.

சில ஆங்கிலப் படங்களோட கதைகள தமிழ் ரசிகர்களுக்கு ஏத்த கதையா சொல்றது ரொம்ப கஷ்டம்னு தோனும்(உம். {proof}, lost in space). சில படங்கள் பார்க்கும்போதே, பாடல்கள் இல்லாத, தமிழ்ப் படம் பாக்கற மாதிரி இருக்கும்(உம். Face Off). சில ஆங்கிலப் படங்கள் தமிழ்ப் படங்கள்ல இருந்து சுட்ட படங்கள் மாதிரி ஒரு உணர்வை ஏற்படுத்தும்(உம்.The Parent Trap, குட்டி பத்மினி நடிச்ச தமிழ்ப் படம் மாதிரி).

சில கதைகளை ஆங்கிலப் படத்துல பார்த்தைவிட தமிழ்ல அருமையா அழகா சொல்லியிருப்பாங்க. சிறந்த உதாரணம், கஜினி. Memento-ங்கற ஆங்கிலப் படத்துல ஒரு வித்தியாசமான கதை சொல்லும் முறை(க்ளைமேக்ஸ்ல ஆரம்பிச்சு கதை ரிவர்ஸ்ல நகரும்) இருக்குமே தவிற இவ்ளோ அழகான ஒரு காதலோ காமெடியோ இருக்காது.

‘காட் ஃபாதர்’-ங்கற படம் பலருக்கு பல இன்ஸ்பிரேஷன்களைத் தந்த படம்-னு பலர் சொல்லிக் கேள்விப்பட்டிருக்கேன். நாயகன், அக்னி நட்சத்திரம்-னு மணிரத்னம் படங்கள்ல கூட அந்தப் படத்தோட தாக்கத்தைப் பார்த்திருக்கேன்.

ஆங்கிலப் படங்கள்ல இருந்து சுட்டாலும் உறுப்படியா தமிழ்ப்படுத்தாம, அபத்தமா, ஆபாசமா தமிழ்ப்படுத்தற இயக்குனர்கள்ல முதலிடம், S J சூர்யா-க்குதான். நியூ(Big), அன்பே ஆருயிரே(Bruce Almighty)-லாம் இதுக்கு உதாரணங்கள். ஜிம் கேரி-யோட தமிழ் வடிவம் அவர்தான்னு அவருக்கே ஒரு நெனைப்புபோல. அவர் நடிச்ச படம் ஒன்னு வியாபாரி(Family Man-அப்டீங்கற ஒரு அருமையான படத்தோட மோசமான தழுவல்)

ஆங்கிலப் படங்கள்ல இருந்து கதைகள சுட்டு, Sorry, தழுவி, தமிழ்ல திரைக்கதை அமைச்சு படமா எடுக்கறது சமீபகாலமா நெறையா நடக்குதோன்னு நெனைக்கறேன். அப்படிப்பட்ட படங்களோட கதைகளை பார்க்கும்போது ‘Hey, I know where this story came from’ அப்டீன்னு தோனும்.

சமீபத்துல நான் பார்த்த இந்தப் படத்தையும் அந்த லிஸ்ட்ல சேர்த்துக்கலாம்.
‘Gone in 60 seconds’, ‘Catch me if you can’ படங்களை ஞாபகப்படுத்துச்சு இந்தப் படம்.

‘Gone in 60 seconds’ படம் பார்த்துட்டு அதை தமிழ்ப்படுத்தினா எப்டி இருக்கும்-னு யோசிச்சிருக்கேன்.
ஆபத்துல இருக்குற தம்பியை அண்ணன் காப்பாத்தற மாதிரி ஒரு அண்ணன்-தம்பி பாசப் பிணைப்பு பத்தின கதை. தமிழ்ப் படத்துக்கு நல்லாதான் இருக்கும். ஆனா என்ன, அண்ணனும் தம்பியும் கடத்தல் தொழில் பண்றாங்க. தம்பிக்காக பண்ணினாலும் கடத்தல் பண்றதை தமிழ்ப் படத்துல நியாயப்படுத்த முடியுமா? அப்டீனெல்லாம் யோசிச்சிருக்கேன்.

அயன்ல அண்ணன்-தம்பி பாசம் மாதிரி ஒரு பாசம்(பிரபு-சூர்யா இடையில)
கடத்தல்-னாலும் போதைப் பொருட்களைக் கடத்தாம, (நியாயமா) வைரங்களை மட்டும் கடத்தறாங்க. அதுவும் ஆப்பிரிக்க நாட்ல மக்களுக்கு எதிரா நடக்கற ஆட்சிக்கு எதிரா புரட்சி செய்யற கும்பல்கிட்ட வைரம் வாங்கறாங்க. (பணம் நல்ல காரியத்துக்குத்தான் பயன்படுதாம்). நட்பு செண்டிமெண்ட், அம்மா செண்டிமெண்ட், காதல், இன்னும் நெறைய நல்ல திரைக்கதை அம்சங்களோட நல்ல தமிழ்ப் படமா கொடுத்திருக்காங்க.

ஆனா அயன்னா என்ன அர்த்தம், ஏன் இந்தப் பெயர்ன்னு புரியல.


ஆழி பதிப்பகத்துல இருந்து சுஜாதா நினைவு அறிவியல் புனைவு சிறுகதைகளுன்னு ஒரு போட்டி வைச்சாங்க. அதுல கலந்துகிட்டு நான் எழுதிய கதை. ‘இப்டி இருந்திருந்தா?’-ன்னு ரொம்ப நாளாவே நான் மனசுல இருந்த ஒரு எண்ணத்தோட சிறுகதை வடிவம். இப்டி ஒரு சிறுகதையா வெளிப்படுத்த ஒரு வாய்ப்பு கொடுத்த ஆழிக்கு நன்றி.


டைசி நேர பயண ஆயத்தங்களை சரிபார்த்துக்கொண்டிருந்தான் சூர்யா, ‘யு ஆர் என்’ தேசத்து விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையத்தில் தலைமை விஞ்ஞானி. ஆராய்ச்சி மையத்தின் புத்தக அறை, சோதனைக்கூடம், தன் வீட்டு புத்தக அறை, வீட்டிலேயே இருக்கும் ஆராய்ச்சிக்கூடம், இவைகள் தவிர மற்ற எதிலும் அதிக நாட்டம் இல்லாதவன். மூவாயிரம் வருடங்களுக்கு முன் விண்வெளி ஆராய்ச்சி செய்தவர்கள் எழுதிய புத்தகங்களிலிருந்து சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன் ஆராய்ச்சி செய்தவர்கள் எழுதிய புத்தகங்கள்வரை அத்தனையும் அவனுக்கு அத்துப்படி. பல ஆராய்ச்சியாளர்களின் வாழ்க்கை முறை, அவர்கள் ஆராய்ச்சி செய்த விதம், அவர்களின் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகள், அவர்கள் தீர்வுகாணாத ஃபார்முலாக்கள், ஆராய்ச்சிகளுக்கு அவர்கள் பயன்படுத்திய உயிரினங்கள், அவைகளுக்கு வழங்கப்பட்ட உணவு வகைகள், பழ வகைகள், அவற்றின் குணாதியங்கள் என அனைத்துத் தகவல்களையும் சேகரித்து வைத்திருந்தான்.

மானிட்டர்கள் சரியான சிக்னல்களை அறிவித்துக்கொண்டிருந்தன. வெளியில் சூரியனின் பிரகாசம் அவன் கண்ணைக் கூசச் செய்துகொண்டிருந்தது. தட்ப வெப்பம், காற்றழுத்தம் என அனைத்தும் விண்வெளிப் பயணத்திற்கு சாதகமாக இருப்பதை சரிபார்த்துக்கொண்டான். ஆய்வுக்கூடத்திற்கு வெளியில் ராட்சத விண்கலம் ஒன்று புறப்படத் தயார் நிலையிருந்தது. சூர்யா, அவனுக்கு முன் இருந்த கணிணிகளை ஆயத்தப்படுத்த, அந்த ஆய்வுக்கூடம் முழுதும் ஆங்காங்கே இருந்த அனைத்துக் கடிகாரங்களும் 40:00:00 என்று ஒளிரின. அருகில் இருந்த திரையில் மின்னிய பல எண்களின் இடையே 30:00:00 என்ற எண்களை திணித்தான். திரைகளின் நடுவில் இருந்த மைக்கை ஆன் செய்து, “கடைசி நேர ஆயத்தங்கள் முடிந்துவிட்டன. லாஸ்ட் ஃபார்ட்டி மினிட்ஸ். ஃபைனல் கவுண்ட்டவுன் ஸ்டார்ட்ஸ்” என்று அறிவித்துவிட்டு ஒரு பட்டனை அழுத்தினான். 39:59:99 என்று நிமிடங்கள் குறையத் தொடங்கின.

அவசரமாக வேறு சில பட்டன்களை தட்டி தயார்ப்படுத்தினான். வெளியில் நின்ற ராட்சத விண்கலம் தன் மேல்புறத்தை உள்நோக்கி இழுத்து மூடிக்கொண்டு, அடிப்புறம் வழியாக பெருமூச்சு விட்டது. கணிணித் திரைகளுக்குப் பின்னால் மறைத்து வைத்திருந்த புகைப்படம் மற்றும் வேறு சில பொருட்களையும் எடுத்துக்கொண்டு, எட்டுக்கால் பாய்ச்சலில் பாய்ந்து பின்புற வாசல் வழியாக வெளியில் வந்தான். அவனது வாகனம், அவன் வருகையை உணர்ந்து, திறந்துகொண்டு ‘வெல்கம்’ என்றது. அதில் ஏறிக்கொண்டான். உள்ளேயிருந்த கடிகாரம் 38:40:19 என்று குறைந்துகொண்டிருந்தது. ராட்சத விண்கலத்தைத் திரும்பிப் பார்த்து ‘உங்கள் பயணம் இனிதே அமையட்டும்’ என்று வாழ்த்திவிட்டு புறப்பட்டான்.


ஆராய்ச்சி மையத்தில், கணிணித் திரைகளுக்குப் பின்னால் மறைத்து வைத்திருந்த அவனது மானசீக குரு, ‘அறிவியல் தந்தை’ என்று அழைக்கப்பட்ட ‘ஹரூட்டோ’-வின் புகைப்படத்தை எடுத்து வாகன இருக்கையின் முன்பக்கம் வைத்துவிட்டு வணங்கிவிட்டு வாகனத்தின் வேகத்தைக் கூட்டினான்.

ஹரூட்டோ, மூவாயிரம் வருடங்களுக்கு முன் வாழ்ந்த முதல் தலைமுறை விஞ்ஞானி. கிரகங்கள் பற்றிய ஆராய்ச்சிகளின் முன்னோடி. ‘நாம் வாழும் இந்தக் கிரகம் சூரியனை ஒரு நீள்வட்டப் பாதையில் சுற்றி வருகின்றது’ என்றும், ‘இந்தக் கிரகத்தைப் போலவே இன்னும் பல கிரகங்கள் சூரியனைச் சுற்றிக்கொண்டிருக்கின்றன’ என்றும் முதன் முதலில் கண்டுபிடித்து அறிவித்தவர் அவர்தான். மற்ற ஆராய்ச்சியாளர்கள், அவரது கண்டுபிடிப்புகளை அன்று ஏற்றுக்கொள்ளாவிட்டாலும், பின்னாட்களில் ஏற்றுக்கொண்டு, அவர்கள் கண்டுபிடித்த அண்டை கிரகத்திற்கு ஹரூட்டோ என்று அவர் பெயரையே சூட்டினார்கள். இன்று சூர்யா தயார்படுத்திய ராட்சத விண்கலம் இன்னும் 36:12:45 நிமிடங்களில் ஹரூட்டோ கிரகத்திற்குப் புறப்பட தயாராயிருந்தது.

கடிகாரம் ‘முப்பந்தைந்து நிமிடங்கள்’ 36:00:00 என்று அறிவித்துவிட்டு இன்னும் குறையத்தொடங்கியது. சூர்யா வண்டியின் வேகத்தை இன்னும் அதிகப்படுத்தினான்.

அறிவியற் தந்தை, ஹரூட்டோவின் மற்றொரு முக்கியமான கண்டுபிடிப்பு அவரது ஆய்வுகளுக்கு உதவி செய்வதற்காக அவரே வடிவமைத்த இரண்டு மாடல் ‘ரோபோ’க்கள். முதல் மாடல் ரோபோவிற்கு ‘ஹீபோ’(Heebo) என்றும், இரண்டாவது மாடல் ரோபோவிற்கு ஷீபோ(Sheebo) என்றும் பெயரிட்டிருந்தார். நடந்து செல்ல இரண்டு கால்கள், தேவையான பொருட்களை எடுக்க இரண்டு கைகள், எதிரில் இருப்பவைகளைப் பார்க்க இரண்டு பவர்ஃபுல் கேமராக்கள், சூரியக் கதிர்களில் இருந்து அதன் உட்பாகங்களை மறைத்துக் காக்க ஒரு நவீன கவர், அதிகமான தகவல்களை சேகரிக்கும் மெமரி, அந்தத் தகவல்களில் இருந்து தேவையான தகவல்களை தேவையான நேரத்தில் சரியாகவும், சீக்கிரமாகவும் தரும் திறம் வாய்ந்த ப்ராஸஸ்ஸர் என அவர் வடிவமைத்த ‘ரோபோ’க்கள் இந்த கிரகத்து கண்டுபிடிப்புகளின் முன்னோடியாகத்தான் இருந்தன. அவரது கட்டளைகளை சிறப்பாக செயல்படுத்தியதோடு, தகவல் களஞ்சியமாகவும் இருந்து அவரது ஆராய்ச்சிகளில் பெரும் பங்கு வகித்தன. இந்தக் கிரகத்தின் முதன் முதல் சிம்மெட்ரிக்கல் வடிவம் அந்த இரண்டு ரோபோக்களும்தான். இன்று இந்த கிரகம் முழுவதும் பரவியிருக்கும் பல கோடி ரோபோக்களின் மூலமும் அவைதான். ‘யு ஆர் என்’ தேசத்திற்காக சூர்யா தயாரித்து, இன்னும் 33:54:07 நிமிடங்களில் ஹரூட்டோ கிரகத்தை நோக்கிப் பயணிக்கத் தயாராயிக்கும் ராட்சத விண்களத்தில் பல ஆயிரம் ரோபோக்கள் ஏறியிருந்தனர்.

ரோபோக்களை தயாரிக்க பின்பற்றிய அத்தனை விதிமுறைகளையும், வழிமுறைகளையும் புத்தகமாக வெளியிட்டிருந்தார் ஹரூட்டோ.(சூர்யா பாதுகாப்பாக மறைத்து வைத்திருந்த ஒரே ஒரு பதிப்பைத் தவிர மற்ற அனைத்து பதிப்புகளும் அழிக்கப்பட்டிருந்தன.) ரோபோக்களுக்கு கொடுக்கப்பட்ட உணவு மற்றும் பழ வகைகளைப் பற்றியும், அந்த உணவுகள் அவைகள் உடல்களில் ஏற்படுத்திய ரசாயண மாற்றங்களைப் பற்றியும் அந்தப் புத்தகத்தில் குறிப்பிட்டிருந்தார். சில வகை உணவுகள் ஏற்படுத்திய மோசமான விளைவுகளையும், சில குறிப்பிட்ட வகைப் பழங்கள், அந்த ரோபோக்களின் மையக் கட்டுப்பாட்டு அறையை மிகவும் சேதமடையச் செய்தததையும் விளக்கமாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார்.

கடிகாரம் ‘முப்பது நிமிடங்கள்’ 30:00:00 என்று அறிவித்தது. சூர்யா வண்டியை வீட்டின் வாசலில் நிறுத்திவிட்டு இறங்கினான். தான் கொண்டுவந்த புகைப்படத்தையும் மற்ற பொருட்களையும் எடுத்துக்கொண்டு வீட்டிற்குள் சென்று தன் வீட்டு ஆய்வுக்கூடத்திற்குள் நுழைந்தான். உள்ளேயிருந்த கடிகாரம் 29:51:11 என்று நிமிடங்களைக் காட்டி அவசரப்படுத்திக்கொண்டிருந்தது. ஓரமாக, திரைகள் போட்டு மூடி வைத்திருந்த சிறிய அறையின் கதவுகளைத் திறந்தான். உள்ளேயிருந்து இரண்டு ரோபோக்கள் ‘ஹாய்’ என்றன. விஞ்ஞானி ஹரூட்டோவின் விதிகளை இம்மி பிசகாமல் பின்பற்றி ஹீபோ மாடல் ரோபோ ஒன்றையும் ஷீபோ மாடல் ரோபோ ஒன்றையும் தயாரித்திருந்தான் சூர்யா. பாதிப்பு ஏற்படுத்தக்கூடும் என்று ஹரூட்டோ குறிப்பிட்டிருந்த எந்த உணவு, பழ வகைகளையும் அவைகளுக்குக் கொடுக்காமல் பாதுகாத்து வந்தான். அவன் தயாரித்த அந்த ரோபோக்கள் பற்றி வெளியில் தெரியாமல் இருக்க, அவைகளை ஒரு சிறிய அறையில் வைத்து மூடியிருந்தான்.

ஹரூட்டோ எழுதிய புத்தகத்தின் கடைசிப் பக்கங்களில், ரோபோக்களின் உடலில் சில வகைப் பழங்கள் ஏற்படுத்திய மோசமான ரசாயன மாற்றங்களை விளக்கமாகக் குறிப்பிட்டிருந்தார். முதல் மாற்றமாக, அவர் கண்டுபிடித்த இரண்டு ரோபோக்களும் அவரது கட்டளைகளையே ஏற்க மறுக்க ஆரம்பித்திருக்கின்றன. தமக்குத்தானே கட்டளைகளை வழங்கிக்கொண்டு தாமே இயங்க ஆரம்பித்திருக்கின்றன. அவை இரண்டும் இணைந்து, தானே வளரும், புதிய, சிறிய ஹீபோ மாடல் ரோபோக்களையும் ஷீபோ மாடல் ரோபோக்களையும் உருவாக்கத் தொடங்கியிருக்கின்றன. புதிதாக உருவான ரோபோக்கள் வளர்ந்து பின் மேலும் பல ரோபோக்களை தாமே உருவாக்கியிருக்கின்றன. அப்படி உருவான ரோபோக்கள் இந்தக் கிரகம் முழுவதும் இடம்பெயரத் தொடங்கியிருக்கின்றன.

ஹரூட்டோவின் மறைவிலிருந்து, இன்று வரையிலான சில ஆயிரம் வருடங்களில், இந்தக் கிரகம் முழுதும் பரவிய இந்த ரோபோக்களின் இன்றைய எண்ணிக்கை பல கோடிகளைத் தாண்டியது. இவைகளின் எண்ணிக்கை அதிகமாக அதிகமாக பிரச்சனைகளும் அதிகமாயின. சக்திவாய்ந்த ப்ராஸஸ்ஸர்களின் பலத்தால் அவை மற்ற உயிரினங்களின் மீது தங்கள் ஆளுமையை செலுத்த ஆரம்பித்தன. ஆளுமைக்குக் கட்டுப்பட்ட உயிரிங்கள் தவிர மற்ற உயிரினங்களையெல்லாம் அழித்து உணவாக உண்ணத்தொடங்கின. பல குழுக்களாகச் சேர்ந்த ரோபோக்கள் தங்களுக்கென புதிய தேசங்களை உருவாக்கிக்கொண்டன. தங்கள் தேசத்திற்கென புதிய எல்லைகளையும் புதிய விதிகளையும் உருவாக்கின. மற்ற உயிரினங்களின் ஆளுமையைச் செலுத்திய ரோபோக்கள், கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அண்டை தேசத்து ரோபோக்கள் மீதும் ஆளுமையைச் செலுத்தத் தொடங்கின. ஆளுமைக்கு உட்படாத அண்டை தேசத்து ரோபோக்களை அழிக்கத்தொடங்கின. ஆளுமைக்குக் கட்டுப்படாத உயிரினங்களையும் அண்டை தேசத்து ரோபோக்களையும் அழிக்க புதிது புதிதாக ஆயுதங்களை உருவாக்கத் தொடங்கின. கிரகங்கள் பற்றிய ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்த அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர்களின் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் புத்தகங்களையும் அழித்துவிட்டு, புதிய ஆயுதங்கள் கண்டுபிடிக்கும் ஆராய்ச்சிகளைச் செய்யும்படி ஆணையிட்டன. அதற்கு அடிபணியாத ஆராய்ச்சியாளர்களையெல்லாம் அழிக்கத் தொடங்கின.

அதிகமான ஆயுதங்களைத் தயாரித்து, மற்ற தேசத்து ரோபோக்களையெல்லாம் அடிமைப்படுத்தி, தனது ஆளுமை எல்லைகளை விரிவாக்கிக்கொண்டிருக்கும் ‘யுனைட்டட் ரோபோ நேஷன்’ (யு ஆர் என்), சூர்யாவை மட்டும் அண்டை கிரகங்களில் ரோபோக்கள் குடியேறுவதற்கான சாதகங்களைப் பற்றிய ஆராய்ச்சியிலும், அங்கே செல்வதற்காக ஒரு ராட்சத விண்கலம் உருவாக்கும் பணியிலும் ஈடுபடச்செய்தது. அவனுக்காக ஒரு விண்வெளி ஆராய்ச்சி மையத்தை அமைத்து அவனைத் தலைமை விஞ்ஞானியாக நியமித்தது.

அண்டை கிரகமான ஹரூட்டோ கிரகத்தில், ரோபோக்கள் வாழ்வதற்கான எல்லா வசதிகளும் இருப்பதாகவும், மலைகளும், மரங்களும், காற்றும், நீரும், தட்பவெப்பமும் என சகலமும் சாதகமாக இருப்பதாக சூர்யா கண்டுபிடித்து சொன்ன பொழுது அவை பெரிதும் மகிழ்ச்சியடைந்தன. ஒரு ராட்சத விண்கலத்தை சூர்யா வடிவமைத்ததும், ‘யு.ஆர்.என்’ தேசத்து ரோபோக்கள் அனைத்தும் அதில் ஏறி ஹரூட்டோ கிரகத்திற்கு சென்றுவிட திட்டம் தீட்டின. அப்படி அவர்கள் புறப்பட்ட பத்தாவது நிமிடம் இந்தக் கிரகமும், அதில் இருக்கும் மற்ற ரோபோக்களும், சூர்யாவும் வெடித்து சிதறுவதற்கான ஆயுதங்களையும் தயார் செய்தத் தொடங்கின.

இந்தத் திட்டங்களை தெரிந்துகொண்ட சூர்யா, அதை வெளியில் காட்டிக்கொள்ளாமல் ராட்சத விண்கலம் தயாரிக்கும் வேலையை செய்துகொண்டிருந்தான். அப்படிச் செய்துகொண்டிருக்கும்போதே, தன் வீட்டில், விஞ்ஞானி ஹரூட்டோவின் விதிகளைப் பின்பற்றி இரண்டு மாடல் ரோபோக்களையும், சிறிய விண்கலம் ஒன்றையும் ரகசியமாகத் தயாரித்துக்கொண்டிருந்தான்.

இன்று, ‘யு. ஆர். என்’ தேசத்து ரோபோக்கள் அனைத்தும் ராட்சத விண்கலத்தில் ஏறியபின் விண்கலத்தை மூடிவிட்டு, அவர்கள் புறப்பட்டு பத்து நிமிடங்கள் கழித்து வெடிப்பதாக இருந்த ஆயுதங்களை புறப்படுவதற்குப் பத்து நிமிடங்கள் முன்னரே வெடிக்கும்படி மாற்றியமைத்துவிட்டு எட்டுக்கால் பாய்ச்சலில் ஆராய்ச்சிக்கூடத்திலிருந்து வெளியேறியிருந்தான்.

கடிகாரம் 23:00:00 நிமிடங்கள் என்று அறிவித்தது. சூர்யா, அவன் தயாரித்த ஹீபோ, ஷீபோ மாடல் ரோபோக்களை அவன் வீட்டின் பின்புறம் தயாராக இருந்த சிறிய விண்கலத்தில் ஏற்றினான். தன் வாகனத்தில் வைத்திருந்த ஹரூட்டோவின் புகைப்படத்தை எடுத்து விண்கல இருக்கையின் முன் வைத்தான், வணங்கினான். விண்கலத்தை விண்ணில் செலுத்தத் தயாரானான். வெளியில் நீண்டிருந்த தன் ஒற்றைக் கண்ணை உட்புறமாக இழுத்துக்கொண்டான். நீண்ட கழுத்தை உடலுக்குள் இழுத்து சுருக்கிக்கொண்டான். உடலைச் சுற்றி இருக்கும் தடிமனான பல வால்களை சுருட்டிக்கொண்டான். கடைசி வாலால் சில பட்டன்களைத் தட்டிவிட்டு அதையும் சுருட்டிக்கொண்டான். கடிகாரம் ‘இருபது நிமிடங்கள்’ 20:00:00 என்று அறிவித்தபோது விர்ர்ர்ர்ர்ர்ரினான்.

அடுத்தப் பத்தாவது நிமிடம், விண்வெளிப் பயணத்திற்காகக் காத்திருந்த ‘யு.ஆர்.என்’ தேசத்து விண்கலமும், அதிலிருந்த ரோபோக்களும், அந்தக் கிரகமும், மற்ற ரோபோக்களும் வெடித்துச் சிதறின.

நீண்ட பயணத்திற்குப் பிறகு, மீண்டும் தன் கழுத்தை நீட்டி, தன் ஒற்றைக் கண்ணை வெளியில் கொண்டுவந்து, விண்கலத்திற்கு வெளியில் பார்த்தான் சூர்யா. ஹரூட்டோ கிரகம் கண்ணில் தெரிந்தது. நீலமும் பச்சையுமாகத் தெரிந்த கிரகம், அருகில் வர வர மலைகளும், மரங்களும், கடலும், நதிகளுமாகக் காட்சியளித்தது. ஹரூட்டோ கிரகத்தின் மிக அருகில் வந்தபோது விண்கலம் தீப்பற்றி எறியத் தொடங்கியது. சூர்யாவும், ரோபோக்களும் இருந்த இருக்கைகள் மட்டும் விண்கலத்திலிருந்து பிரிந்து சிவப்பு நிற பழங்கள் காய்த்துக் குலுங்கிய தோட்டத்தை நோக்கி வந்து விழுந்தன. பலத்த தீக் காயங்களுடன் சூர்யா, உயர்ந்து வளர்ந்த மரம் ஒன்றில் மாட்டித் தொங்கிக்கொண்டிருந்தான். விண்கலம் வெகு தூரத்தில் சென்று விழுந்து நொறுங்கியது. சூர்யா கொண்டு வந்திருந்த அறிவியற் தந்தையின் புகைப்படமும் விண்களத்துடன் எரிந்து சாம்பலானது. ரோபோக்கள் அமர்ந்திருந்த இருக்கைகள் மட்டும் பத்திரமாக விழுந்து, இரண்டு ரோபோக்களும் எந்தவித காயங்களும் இல்லாமல் விழுந்து, எழுந்து நின்றன.

அவர்கள் வந்து விழுந்த தோட்டத்தில் காய்த்துக் குலுங்கிய சிவப்பு நிறப் பழங்கள், ‘அறிவியற் தந்தை’ ஹரூட்டோ தயாரித்த ரோபோக்களின் உடலில் மோசமான ரசாயன மாற்றங்களை ஏற்படுத்தியப் பழங்களை சூர்யாவிற்கு நினைவுபடுத்தின. உயர்ந்த மரத்தில் ஊசலாடிக்கொண்டிருந்த அவன், ரோபோக்களைப்பார்த்து, தன் கடைசி வார்த்தைகளாக ‘அந்தச் சிவப்பு நிறப் பழங்களை மட்டும் உண்ணாதீர்கள்’ என்று கத்தியது அசரீரீ போல் ஒலித்தது.

ஷீபோ மாடல் ரோபோ அந்தப் பழத்தைப் பறிப்பதற்காக எம்பிக் குதித்தது.

திரை விமர்சனம்.

எழுத ஆரம்பிச்ச பல பதிவுகள் பாதில அப்டி அப்டியே நிக்குது. ஆழி பதிப்பகத்துல அறிவிச்ச சிறுகதைப் போட்டியினால போன மாசம் ஓடிடுச்சு. ஒருவழியா கடைசி நாள்ல ஒரு கதை அனுப்பினேன். அப்புறம் சுஜாதா சாரோட ‘திரைக்கதை எழுதுவது எப்படி’ புத்தகம் படிக்க ஆரம்பிச்சதுனால இந்த மாசம் ஓடுது. புத்தகம் பத்தி அப்புறம் சொல்றேன். இப்போதைக்கு ஒவ்வொரு பதிவா நிறைவு செய்யறேன். மொதல்ல தி.வி.

ஒரு ஊர்ல ஒரு அப்பா. அவருக்கு ஒரு பிள்ளை. அந்தக் பிள்ளைக்கு எதுவும் ஆய்டாம நல்லபடியா வளர்க்கணும்-னு ஆசைப்படறாரு. அந்தப் பிள்ளையை சீக்கிரமே பள்ளிக்கூடத்துல சேர்க்கறதுல அவருக்கு விருப்பம் இல்லை. இருந்தாலும் பிள்ளை விரும்புதேன்னு சேர்த்துவிடறாரு. பிள்ளைக்கு மத்த பசங்க மாதிரி ஜாலியா இருக்கணும்-னு ஆசை. ஆனா பிள்ளைக்கு ஏதாவது ஆபத்து வந்துடுமோன்னு அப்பாக்கு பயம். அந்த பயத்துனால அவர் செய்யற காரியங்கள்னால, பிள்ளைக்கு அவரு மேல கோபம்.

இப்டி பிள்ளையோட வளர்ச்சியை, வாழ்க்கைப் பயணம் அப்பாக்கு உணர்த்தற மாதிரி ஒரு கதை. இது ‘அபியும் நானும்’ படத்தோட கதை-ன்னு ஈசியா சொல்லிடலாம். கொஞ்சம் யோசிச்சா ‘ஃபைண்டிங் நீமோ’(Finding Nemo) கதையும் இதேதான். ஆனா அபியும் நானும் திரைக்கதையோட இன்னும் பலமடங்கு அழுத்தமான, ஆழமான திரைக்கதை ‘ஃபைண்டிங் நீமோ’.

அப்பா மேல எவ்ளோ கோவம் இருந்தாலும் ‘நீமோ’வுக்கு அப்பா மேல இருக்குற பாசம் கொறையவே கொறையாது. அபிக்கு அப்பா மேல பாசம் இருக்குற மாதிரி காட்சிகளே இல்லை! முக்கியமா பின் பாதில இல்லவே இல்லை!! காதலனை ரொம்ப உயர்வா காட்டணும்ங்கறதுக்கு காட்சிகள் இருக்கே தவிர அப்பா மேல அன்பைக் காட்டற காட்சிகள் மிஸ்ஸிங். ‘I know what I’m doing’-னு சொல்ற காட்சிகள்ல கோவம் இருந்தாலும், அடுத்தடுத்த காட்சிகள்ல கொஞ்சம் சமாதானம் ஆகற மாதிரி காட்டியிருக்கலாமோ. (அண்ணாமலை அப்பாகிட்ட(ரஜினிகிட்ட) எதிர்த்து பேசற அவரோட பொண்ணு, ‘ஒரு பெண் புறா’-ன்னு அவர் பாடி முடிச்சதுக்கப்புறம் வந்து ‘சாரிப்பா’-ன்னு சொல்லி நெகிழ்த்தற காட்சி மாதிரி). அதுமாதிரி சமாதானம் ஆகற பொண்ணுகிட்டதான் பாசம் அதிகமாகும். ப்ளீஸ்-ப்பா-ன்னு அவள் சொல்லிட்டா என்ன வேணும்மாலும் செய்யற அளவுக்கு. எப்பவும் கோவப்படற பொண்ணு மேல, இந்த அளவுக்கு பாசம் இருக்க முடியுமா-னு யோசிக்க வேண்டியிருக்கு.

அபியோட அப்பா சில நேரம் ரொம்ப மெச்சூர்டா இருக்காரு. (கல்லூரில அபிக்கு வந்த காதல் கடிதத்தைப் பற்றி பேசற காட்சிகள்ல) அதே அப்பா, அபி அவளோட வருங்கால கணவனோட நடந்து வரும்போது வழுக்கி விழற காட்சிகள்ல ரொம்ப உணர்ச்சிவசப் படறாரு. அப்போ அப்டி பேசின அப்பாவா இதுன்னு கேள்வி எழுது.

அபியோட அம்மா-ட்ட ஒரு செயற்கைத்தனம் இருக்கற மாதிரி இருக்கு. அபியோட அப்பாகூட பழகறதுலயும், மகள் கூட பழகறதுலயும் ஒரு அன்யோன்யம் இருக்கற மாதிரி உணர்த்தர காட்சிகள் அதிகமா இல்லை. பின் பாதில அபிக்கு தலை சீவி விடற காட்சி மாதிரு ஒரு சில காட்சிகள் தவிர.

பின் பாதில திடீர்னு ஹிந்தி பேசற அபியோட அம்மாக்கு, ஹிந்தி தெரியும்-னு முன் பாதிலயே ஒரு காட்சில சொல்லியிருக்கலாம். அபிக்கு காலேஜ்ல அப்ளிகேஷன் சம்மத்தமாவோ, இல்ல ஹாஸ்டல் வார்டன் கிட்டயோ ஒரு ஃபோன்லயாவது யார் கூடவாவது ஹிந்தில பேசியிருக்கலாம்.

அபியோட காதலன் நல்லவன்னு சொல்லலாம். அதுக்காக இவ்ளோ நல்லவனா காட்டணுமா? இந்தியாலயே மிகச்சிறந்த புத்திசாலி, பிரதமரே ஃபோன் பண்ணி பேசுவாரு, எவ்வளவோ ஆதரவில்லாதவங்களுக்கு ஆதரவு தர்றவரு, அப்பப்பா, ‘இவன் ரொம்ம்ப நல்லவனா.. இருக்காண்டா’-ங்கற உணர்வு வருதே தவிர நடைமுறை வாழ்க்கைல இருக்குற பாத்திரமா பாக்க முடியல.

படத்துல மனசுல பதியற பாத்திரங்கள்ல முக்கியமான பாத்திரம், ‘பிச்சைக்காரன்’ ரவி சாஸ்திரி. ‘என்னோட அம்மா சார்’-னு குட்டி அபியைப் பார்த்து சொல்லும் காட்சிலயும், குடும்பத்தைப்பத்தி பாடல் பாடும் காட்சிலயும் கண்களை நனைச்சுடறாரு. ‘பன்னிங்கதான் கூட்டமா வரும். ‘சிங்’கு சிங்கிளாத்தான் வரும்’ மாதிரி அப்பப்போ அவர் நக்கலா பேசற வசனங்கள் ரசிக்கும் படியா இருக்கு.

அபியோட அப்பா செய்யும் நகைச்சுவைகளும் ரசிக்கும் படியா இருக்கு. (கொஞ்சம் ஓவரா இருந்தாலும்) சட்டை இல்லாம ரோட்ல நடந்து வரும் காட்சி, ராஜ்மாவை ராஜம்மா-ன்னு சொல்லும் காட்சி-னு பல காட்சிகள்ல நல்லாவே சிரிக்கலாம்.

குட்டிப் பையன்கள் செய்யும் லூட்டிகள் நல்லா இருக்கு. அவங்களுக்குப் பின்னாலேயும் ஒரு சோகம் இருக்குறது அவசியம்தானா? அபியோட காதலனா வர்ற ‘சிங்’ ரியலா சிங் இல்லை-ன்னு சொன்னாத்தான் தெரியும். அவ்ளோ ஒரிஜினலா இருக்காரு. பாடல் வரிகள் நல்லா இருந்தாலும்கூட இசை மனசுல பதியல.

ஆரம்பக் காட்சிகள்லயே ‘ஃபைண்டிங் நீமோ’வை ஞாபகப் படுத்திட்டதால என்னோட எதிர்பார்ப்புகள் அதிகமாய்டுச்சுன்னு நெனைக்கறேன். ஊட்டி பக்கத்துல இருக்குற யோரோ ஒரு அப்பாவோட கதையை பார்த்துட்டு வந்தமாதிரி இருக்கேத் தவிர, நீமோவோட அப்பா தந்த நிறைவை அபியோட அப்பா தரலை.

மொத்தத்துல… அப்டீன்னு சொல்லி எல்லா திரை விமர்சனங்களையும் முடிக்கற மாதிரி நானும் முடிக்கணுமா??

காதல் கொசுக்கள்.

என் காருக்குள்ள ஒரு ஜோடி காதல் கொசுக்கள் இருந்துச்சு. ரொம்ப அன்யோன்யமான கொசுக்கள். அன்றில் பறவைகள் போல ஒன்ன விட்டு ஒன்னு பிரியவே பிரியாத கொசுக்கள். சேர்ந்தேதான் பறக்கும் சேர்ந்தேதான் உக்காரும், சேர்ந்தேதான் கடிக்கும், சேர்ந்தே எஸ்கேப் ஆய்டும். கார்ல காதல் பாட்டுகள் போட்டுட்டா சேர்ந்து கூடவே பாடிக்கிட்டு சுத்திச் சுத்தி பறந்து வரும். ‘கண்கள் இரண்டால்’ பாட்டு போட்டா டபுள் குஷியாய்டும்.

தீபாவளிக்காக சென்னைல ஊருக்குப் போக நாங்க எல்லோரும் தயாரானப்போ அதுங்களும் தயாராய்டுச்சு. சிட்டி இரத்தமா குடிச்சு குடிச்சு போறடிச்சதால கிராமத்து சரக்கு குடிக்க ஆசை வந்துடுச்சு போல. என் கார்லயே ஓசில வந்து ஹனிமூன் கொண்டாடலாம்-னு கெளம்பிடுச்சு.

அவனவன் தீபாவளிக்கு ஊருக்குப் போறதுக்கு மூனு மாசம் முன்னாடி ரயில் டிக்கெட் ரிசர்வ் பண்ண முயற்சி செஞ்சு, முடியாம தவிக்கறான். மூனு மணிநேரம், நாலு மணி நேரம்-னு லைன்ல நின்னு பத்து நிமிஷத்துல அத்தனை டிக்கெட்டுகளும் வித்துடுச்சு-ன்னு பதர்றான். ஆம்னி பஸ்கள்ல மூனு பங்கு வெல குடுத்து டிக்கெட் வாங்கறான். இல்லன்னா இருவது கிலோ மீட்டர்கூட தொடர்ச்சியா ஓடமுடியாத ஒரு ‘சிறப்பு’ கவர்மெண்ட் பஸ்ல ஏறி மூச்சு விடக்கூட முடியாம ஒத்தக் கால்ல நின்னுகிட்டு பல நூறு கிலோ மீட்டர் பயணம் செய்யறான். இந்த ரெண்டு கொசுக்களும் என்னோட சேர்ந்து சொகுசா ஊருக்கு வர கெளம்பிடுச்சு. விடுவேனா?

பெண் கொசுவைப் பிடிச்சேன்.(எப்டி பெண் கொசுவை அடையாளம் கண்டுபிடிச்சேன்னு கேக்காதீங்க). என் தம்பியோட கார்ல போட்டு கதவை சாத்திட்டேன். ஆண் கொசுவை மட்டும் என் கார்லயே கூட்டிக்கிட்டு ஊருக்கு கெளம்பிட்டேன்.

அன்றில் கொசுக்கள் ரெண்டுக்கும் கோவம் வந்துச்சு. ‘நீ ஊருக்குப் போய் சேரறதுக்கு ஆகற 8 மணி நேரத்துக்கு நான் யார் மேலயும், எது மேலயும் உக்காரம, உக்காரா நோன்பு இருப்பேன்’னு சபதம் போட்டுச்சு, பெண் கொசு. என் கூடவே வந்த ஆண் கொசுக்கும் பயங்கற கோவம். நானும் எங்கேயும் உக்காறாம பறந்துகிட்டேதான் இருப்பேன்னு சபதம் போட்டுச்சு.

வழில பெட்ரோல் போட காரை நிறுத்தினேன். சாப்டறதுக்காக நிறுத்தினேன். இயற்கையின் அழைப்புகளுக்காக நிறுத்தினேன். அப்பல்லாமும் கூட அசராம பறந்துகிட்டே இருந்துச்சு ஆண் கொசு.

270 கிலோமீட்டர் பயணம் செஞ்சு ஊர் போயி சேர்றதுக்கு கொஞ்ச நேரம் முன்னாடி, வேதாளம் விக்ரமாதித்தன கேக்கற மாதிரி சில கேள்விகள் கேட்டுச்சு. இதுக்கு பதில் சொல்லலன்னா உன் தலை சுக்குநூறா வெடிச்சுப் போகக் கடவது-ன்னு சொல்லிட்டு கேள்விகளை கேட்க ஆரம்பிச்சுது.

1. ‘நான் உன் கூடவே உன் கார்லயே வந்திருந்தாலும் உன் கார்ல ஒரு வினாடி கூட உக்காறல’. ‘நான் உக்காந்திருந்தா உன் காரோட எடை ஒரு கிராம் ஏறியிருக்கலாம். நான் உக்காறவே இல்ல, உன் காரோட எடை என்னால கூடல. அப்புறம் எப்டி நீ உன் கார்ல என்னை கூட்டிட்டு வந்ததா ஆகும்?’

2. ‘எட்டு மணி நேரத்துக்கும் அதிகமா நானும் என் கேர்ள் ஃப்ரெண்டும் பறந்துகிட்டே இருந்தாலும், நான் என் கேர்ள் ஃப்ரெண்டை விட்டு எவ்வளவோ தூரம் தள்ளி வந்துட்டேன். அவ அங்கேயே பறந்துகிட்டு இருக்கா. நான் நீ செஞ்ச சதியால இத்தனை தூரம் தள்ளி வந்துட்டேன். இந்த எட்டு மணி நேரத்துல யார் அதிக எனர்ஜிய செலவு பண்ணி சீக்கிரம் டயர்டா ஆகியிருப்பா, நானா இல்லை என் கேர்ள் ஃப்ரெண்டா?’

3. ‘நீ செஞ்ச, நீ செஞ்ச’, குரல் கொஞ்சம் விம்மியது. ‘நீ செஞ்ச இந்த அநியாயத்துனால..’ இன்னும் கொஞ்சம் விம்மல். ‘நீ செஞ்ச பாவத்துக்கு.!!.’


‘பாருங்கங்க, நானும் பார்த்துகிட்டே இருக்கேன், இந்தக் கொசு நாம கெளம்புனதுல இருந்து இங்கேயே சுத்திச் சுத்தி வந்து இர்ரிட்டேட் பண்ணிக்கிட்டே இருக்கு!!’ என்று அவள் விகடனைக் காட்டினாள் என் மனைவி. அட்டைப் பட அழகியின் முகத்தில் இரத்தப் பொட்டுபோல் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது அந்த ஆண் கொசு.

நல்ல நேரம்.

நல்ல காரியங்கள் செய்யறதுக்கு எங்க வீட்ல எப்பவும் நல்ல நேரம் பாப்பாங்க. வெளியூர் பிரயாணம் களம்பறதுக்கு, விசா இண்டர்வியூக்கு, முதன் முதலா பள்ளிக்கூடம் சேர்றதுக்கு, எதாவது ஒரு காரியம் புதுசா ஆரம்பிக்கறதுக்குன்னு எல்லாத்துக்கும் நல்ல நேரம் பாத்து சொல்லுவாங்க. எங்க பாட்டி இன்னும் மோசம், வீட்டை விட்டு வெளில போறதுக்கே நல்ல நேரம் பாப்பாங்க. ஒம்போது பத்தரை ராவுகாலம். ஏழரை ஒம்போது எமகண்டம் இப்டி ஏதாவது சொல்லிட்டே இருப்பாங்க.

இப்போ புதுசா ஒரு டைமிங் ஆரம்பிச்சிருக்காங்க. பிறந்தநாள் விழாவா சாயங்காலம் அஞ்சு மணில இருந்து ஏழு மணி வரைக்கும் வெச்சுக்கோ. காது குத்தும் விழாவா, காலைல 7 மணில இருந்து 9 மணிக்குள்ள வெச்சுக்கோ அப்டீன்னு. மதியம் 1 மணில இருந்து 5 மணி வரைக்கும் ஆகாது. காலைல 3 மணில இருந்து 1 மணிவரைக்கும் வேலைக்காகாது. அப்டீன்னு. இந்த நேரங்கள்ல மின்சாரம் இருக்காது. காலைல ரெண்டு மணி நேரம், சாயங்காலம் ரெண்டு மணி நேரத்துல எல்லாத்தையும் முடிச்சிடணும்.

இந்தப் பதிவை இன்னும் ஒரு நிமிடத்துக்குள்ள பதியலைன்னா 4 மணி நேரம் காத்திருக்கணும். மின்சாரத்துக்கு.

என்னக் கொடுமை சரவணன் இது-ன்னு என்னை நானே கேக்கவேண்டியிருக்கு.

நாலு மணி நேரம் கழிச்சு இன்னும் எழுதறேன்.

வயலின் வாய்ஸ்.

ஒவ்வொரு பிரபல பாடகர்களுக்கும் ஒரு தனியான குரல் இருக்கற மாதிரி இவரோட வயலின் இசைக்கும் ஒரு தனி குரல்/ஓசை இருக்கும். குன்னக்குடி வைத்தியநாதன் அவர்களோட வயலின் இசைக்கு. எங்கே கேட்டாலும் தனியா தெரியும். வயலின்ல பல விந்தைகள் செய்வாரு. எம்.கே.தியாகராஜ பாகவதர் பாடல்கள்ல பல பாடல்கள் எனக்கு முதல்ல இவர் வயலின் மூலமாதான் அறிமுகம். பசு மரத்தாணிபோல இன்னும் என் நெஞ்சுல பதிஞ்சுபோன இசை. திரைப்படங்களுக்கு இசையமைச்சிருக்காரு. ஒரு இசைப்பள்ளி வெச்சு நடத்துகிட்டு இருந்தாரு. இசையோட மகத்துவத்தை மட்டும் பரப்பாம, அதோட மருத்துவ குணங்களையும் ஆராய்ச்சி செஞ்சுகிட்டு இருந்தாரு.

சின்ன வயசுல எங்க ஊர் கோவில்ல பார்த்த நிகழ்ச்சில ஆரம்பிச்சு போன மாசம் வடபழநி கோவில்ல பார்த்த நிகழ்ச்சி வரைக்குமான காட்சிகள் மனசுல ஓடிட்டே இருக்கு. அவரோட திடீர் மறைவு இசைத்துறைக்கு ஒரு பேரிழப்புதான். அவரோட ஆத்மா சாந்தியடைய இறைவனை வேண்டுகிறேன்.

« Newer Entries - Older Entries »